Mount Sinai staakt genderzorg voor minderjarigen na schikking met Amerikaans ministerie van Justitie

Mount Sinai Health System, een van de grootste ziekenhuisorganisaties van de staat New York, heeft op 4 september 2026 een schikking getroffen met het Amerikaanse ministerie van Justitie. Volgens een persbericht van de Health and Human Services Office of Inspector General stopt Mount Sinai met het voorschrijven van puberteitsremmers en kruishormonen en met chirurgische ingrepen bij patiënten onder de achttien jaar. Het ziekenhuis betaalt daarnaast een boete voor vermeend onjuiste facturatie en richt een fonds van 2 miljoen dollar op voor mensen die gezondheidsschade opliepen door genderzorg die zij als kind kregen.

Waarover het onderzoek ging

Het ministerie onderzocht of Mount Sinai bij de facturatie van gendertransitiebehandelingen bij minderjarigen federale regels overtrad. Zoals gebruikelijk bij dit soort schikkingen gaat de overeenkomst niet gepaard met een rechterlijke vaststelling van schuld: Mount Sinai betwist de beschuldigingen. Toch is de uitkomst verstrekkend, want de instelling verbindt zich er wel degelijk aan om de behandeling van minderjarigen met puberteitsremmers, kruishormonen en operatieve ingrepen definitief te beëindigen.

Een terugkerend patroon van schikkingen

Mount Sinai is niet de eerste. Eerder dit jaar troffen ook Texas Children's Hospital en Cleveland Clinic vergelijkbare schikkingen met het ministerie van Justitie, telkens gevolgd door een verplichting om zorg voor mensen met transitieschade op te zetten. Ook NYU Langone en UPMC bereikten deze maand een akkoord over het stopzetten van pediatrische gendertransitiezorg. Het patroon is inmiddels duidelijk: Amerikaanse toezichthouders grijpen de facturatie aan als aanknopingspunt om ziekenhuizen tot stoppen te dwingen, in plaats van de behandelrichtlijnen zelf aan te vechten.

Wat het fonds van 2 miljoen dollar behelst

Net als bij eerdere schikkingen gaat een deel van het geld niet naar de staatskas, maar naar zorg voor mensen die willen terugkomen van een eerdere transitie. Dat een ziekenhuis dat zelf jarenlang gendertransitiezorg aan kinderen aanbood, nu gedwongen wordt om ook in nazorg voor detransitioners te investeren, onderstreept hoezeer die groep tot voor kort buiten beeld bleef. Voor de zorgstructuur die in Nederland ontbreekt — een laagdrempelig, gespecialiseerd zorgpad voor mensen die van hun transitie terugkomen — is dit een van de weinige voorbeelden waar zo'n voorziening wél tot stand komt, zij het gedwongen via een rechtszaak in plaats van vrijwillig beleid.

Contrast met de Nederlandse situatie

In Nederland concludeerde de Gezondheidsraad eind juni 2026 dat de genderzorg voor jongeren zorgvuldig is ingericht en zag het college geen aanleiding om puberteitsremmers of hormoonbehandelingen te pauzeren — zie ons overzicht van het Nederlandse behandelprotocol. Van een vergelijkbaar onderzoek naar de facturatie van Nederlandse genderklinieken bij zorgverzekeraars is niets bekend, en een formeel zorgpad voor detransitioners bestaat hier evenmin op de schaal die de Amerikaanse schikkingen nu afdwingen. Onze inventarisatie van schade door transitie en detransitie laat zien dat ook Nederlandse patiënten met vergelijkbare klachten kampen, zonder dat daar een equivalent van deze Amerikaanse route tegenover staat.